Νηές ένας μικρός παράκτιος υγρότοπος

Στον κόλπο Νηές του Δήμου Σούρπης, στον Νομό Μαγνησίας, απαντά ένας μικρός παράκτιος υγρότοπος, συνολικής έκτασης περίπου 50 στρεμμάτων, ο οποίος αποτελεί τυπικό μεσογειακό υγρότοπο, σε άμεση γειτνίαση με ελαιώνες και μακία βλάστηση. Η ποικιλότητα και η φυσικότητα του μικρού αυτού υγροτόπου, δηλώνει την καλή κατάσταση διατήρησης του. Παρά τη μικρή του έκταση, σχηματίζει ένα εντυπωσιακό μωσαϊκό από ανοιχτά νερά που επικοινωνούν με τη θάλασσα (έκτασης περίπου 3 στρεμμάτων), βούρλα (έκτασης περίπου 12 στρεμμάτων) και καλαμώνες (έκτασης περίπου 25 στρεμ­μάτων). Ο υγρότοπος αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις, δηλαδή ρίψη σκουπιδιών και επιχωμάτωση τμήματος, περίπου 10 στρεμμάτων, στο δυτικό άκρο του.

Πηγή: τεύχος 80 του περιοδικού «Αμφίβιον»
διμηνιαία έκδοση του Ελληνικού Κέντρου Βιοτόπων - Υγροτόπων (ΕΚΒΥ).

Παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και επιπτώσεις στην ιχθυοπανίδα

Τα φράγματα έχουν μπει στη ζωή του ανθρώπου ήδη από την αρχαιότητα και χρησιμοποιούνται ευρύτατα για διάφορους λόγους, όπως για παραγωγή ενέργειας, για άρδευση και ύδρευση. Στην Ελλάδα, τα τελευταία 50 έτη έχουν κατασκευασθεί 17 υδροηλεκτρικά έργα (άνω των 10 MW) σε διάφορα υδάτινα συστήματα, καλύπτοντας το 11% περίπου των αναγκών της χώρας σε ενέργεια. Η υδροηλεκτρική ενέργεια περιγράφεται ως «καθαρή» ενέργεια, με την έννοια ότι δεν εκπέμπει ρύπους και ως «ανανεώσιμη», καθώς θεωρείται σχεδόν αστείρευτη. Έτσι, ακούγεται συχνά, ακόμη και από επιστήμονες, η έκφραση «ούτε σταγόνα νερό στη θάλασσα». Είναι όμως έτσι;

Πηγή: τεύχος 80 του περιοδικού «Αμφίβιον»
διμηνιαία έκδοση του Ελληνικού Κέντρου Βιοτόπων - Υγροτόπων (ΕΚΒΥ).

Το μέλλον του δάσους

Είναι λίγο άβολο να μιλά κανείς για το μέλλον του δάσους σε μια χώρα, μια κοινωνία και μια πολιτεία που απαξιώνουν το δάσος. Ορισμένοι το θεωρούν τύραννο του ελληνικού λαού, άλλοι πρόβλημα για το κράτος και κάποιοι άλλοι εμπόδιο για την ανάπτυξη της χώρας, ενώ τελευταία συζητείται η αλλαγή του ορισμού του δάσους!
Παραβαίνοντας τη ρήση ότι «ουδείς μετά Χριστόν προφήτης» θα απαντήσω στο ερώτημα που αποτελεί τον τίτλο αυτού του άρθρου: Χρειαζόμαστε το δάσος και τις υπηρεσίες του; Θα το χρειαζόμαστε και στο μέλλον;

Πηγή: τεύχος 79 του περιοδικού «Αμφίβιον»
διμηνιαία έκδοση του Ελληνικού Κέντρου Βιοτόπων - Υγροτόπων (ΕΚΒΥ).

Επανασύσταση της λίμνης Καλλιπεύκης και βιόσιμη ανάπτυξη της κτηνοτροφίας

Η αποκατάσταση υγροτόπων είναι µια ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία που βασίζεται στην προσεκτική προετοιµασία σε ό,τι αφορά τα οικολογικά, τεχνικά θέµατα αλλά και στο πεδίο της τοπικής οικονοµίας, των χρήσεων γης και των αλλαγών που αναµένονται στις τοπικές κοινωνίες. Για τον σκοπό αυτό, στην πορεία για την αναδηµιουργία της λίµνης Καλλιπεύκης (βλ. ΑΜΦΙΒΙΟΝ τ. 64), η Περιφέρεια Θεσσαλίας έκρινε σκόπιµη την εκπόνηση σειράς µελετών που έχουν ως σκοπό να περιγράψουν και να αξιολογήσουν τις αναµενόµενες αλλαγές στο φυσικό και κοινωνικο-οικονοµικό περιβάλλον της περιοχής. Η αναγκαιότητά τους αναγνωρίσθηκε στο πλαίσιο της Β' Φάσης του έργου «Μελέτη σκοπιµότητας για την επανα­σύσταση της λίµνης Καλ/ιπεύκης (Ασκουρίδας) του Δήµου Γόννων» που εκπονήθηκε το 2006 από το ΕΚΒΥ.
Μεταξύ των θεµάτων για τα οποία είχε εντοπισθεί η ανάγκη ειδικότερων µελετών (αγροτικής ανάmυξης, οικοτουρισµού, τεχνικών µελετών έργων αποκατάστασης, κ.λπ.), ήταν και η διαχείριση των βοσκόµενων εκτάσεων µετά την αποκατά­σταση της λίµνης και γενικότερα η βιώσιµη ανάπτυξη της κτηνοτροφίας.

Πηγή: τεύχος 78 του περιοδικού «Αμφίβιον»
διμηνιαία έκδοση του Ελληνικού Κέντρου Βιοτόπων - Υγροτόπων (ΕΚΒΥ).